| تبليغات | X |
|
مرغ دل سیر
|
||
|
آبی که برآسود زمینش بخورد زود - دریا شود آن رود که پیوسته روان است |
آنچه داری به دل ای دوست ،همان گو، به زبان
کس ندیده است ز یکرنگی و اخلاص ،زیان
نیست پنـهان بر معـشوق ،چه پیـدا ،چه نـهان
خوش بـود گـر محک تجـربـه آیـد بـه میـان
تا سیه روی شود هر که در او غش باشد
هفته قبل رفته بودم همایش باز آموزی سالانه پزشکان عمومی . شرکت دراین باز آموزی ها برای تمدید پروانه پزشکی اجباری است، تا به اصطلاح پزشکان با تازه های علم پزشکی بیشتر آشنا شوند و بتوانند علم خود را به روز نگهدارند .....
سالهای اولی که این قانون برای تجدید و یاد آمد اطلاعات پزشکان ،تصویب و اجرا می شد، تقریباً همه پزشکان با علاقه و صرفاً جهت آشنایی با روشهای جدید تشخیص و درمان و تازه های دارویی و تجدید دیدار با همکاران و همکلاسیها در این نشستها شرکت می کردند.
اما به قول هامون از دست رفته « حالا سالهاست که هیچ نامه ای به مقصد نمی رسد.....» این نامه هم مثل بقیه نامه ها ....!
فقط در آمد ثبت نام است برای برگزار کنندگان و گرفتن امتیاز برای شرکت کنندگان .
حیف.....
ادامه مطلب
انکس که تو وصف او کنی نیست علی
یک روز بزی چنانکه می زیست علی
انگاه بیا به ما بگو کیسـت عـــلـــــی
ولادت مولود کعبه مبارک باد
خیلی وقته نتونستم مطلبی بنویسم .
البته میشه گفت وقت نکردم در این فضا وارد شوم و گرنه توی ذهنم زیاد نوشتم!
دلایل زیادی داشته ،یکیش هم لطف وزارت نیرو بوده . بسیاری از اوقات که توانستم فرصتی پیدا کنم برای نوشتن .( من خیلی مشغله دارم ) همین که پشت میز نشستم برق رفته . خب شاید این هم یک جور برقراری امنیت اجتماعی باشه ؟
بگذریم......
یادمه
روزی در همایشی قرار بود راجع به صرفه جویی در مصرف برق سخنرانی کنم. حدود 100 نفردر جلسه حضور داشتند. از مقامات و مسئولین هم تشریف داشتند .
با ذکر دلایل علمی و استدلالهای اجتماعی به زعم خودم سخنرانی مبسوطی ارائه کردم.
دوست ارجمند و عارفی در جلسه بود که از نظر فکری باید ایشان را اصولگرای اصلاح طلب نامید. وقتی از سن پایین آمدم و در کنار ایشان نشستم گفت :واقعاًخودت این حرفهایی را که گفتی باور داری ؟ تعجب کردم ! پرسیدم منظورتان چیه ؟
گفتند :
صرفه جویی در مصرف برق را قدرت خرید مردم یاد می دهد نه این شعارها و توجیهات .
استدلال من این بود که با توجه به هزینه بالایی که دولت در تولید برق متحمل می شود ،و یارانه ای که از این بابت به مردم می دهد، مردم هم باید همکاری کرده و در مصرف آن صرفه جویی کنند .
ایشان نظر خود را چنین بیان کردند :
1- اولاًبه مردم چه ارتباطی داره که برنامه ریزی غلط و عدم انجام کار کارشناسی و انحصار دولتی باعث افزایش هزینه تولید شده است؟ در بساری از کشورهای پیشرفته برق بسیار ارزانتر از کشور ما تولید و در اختیار مردم قرار می گیرد.
2- دوماً به دولت چه ربطی دارد که مردم چقدر برق مصرف می کنند ؟ این اقتصاد خانوده هاست که باید میزان مصرف آنها را تعیین کند
3- سوماً در یک تولید رقابتی مردم می توانند به انرژی ارزانتری دسترسی داشته باشند و کیفیت دریافت خدمات هم بهتر خواهد بود .
حرفهای به حقی بود و هست که اگر قرار بر اصلاح امور و ساماندهی یارانه ها باشد باید ابتدا این مقدمات فراهم گردد .
این طور نیست ؟....
ادامه مطلب سامان دهی یارانه
آنچه داری به دل ای دوست ،همان گو، به زبان
کس ندیده است ز یکرنگی و اخلاص ،زیان
نیست پنـهان بر معـشوق ،چه پیـدا ،چه نـهان
خوش بـود گـر محک تجـربـه آیـد بـه میـان
تا سیه روی شود هر که در او غش باشد
مادر بهشت من ،همه آغوش گرم توست
گویـی سـرم هنوز به بالـین نـرم تـوست
پیوسته در هوای تو،چشمم به جستجوست
هر لحضه با خیال تو، جانم به گفتگوست
در خـانه هـر کـجا نگـرم، خاطـرات توسـت
هم خاموشانه ،قصه مرگ و حیات توست
هـر کـنج خـانه از تـو ببینـم، نشـانه هـا
ای مادر ،ای تـو روشـنـی آشــیانـه هـا
هر چرخ خانواده ،که مادر مـدیر اوست
پیـوستـه بـر مـدار محـبت مسـیر اوسـت
با شـادیـت نـبـود غـم را مـجال ایست
اما به گـریه تو آفـاق هـم می گـریست
گر برده مرگ شخص تو ،یادت نبرده است
تـو زنـده ای کـه یـادت نـمـرده اسـت
به یاد دوست عزیزم که خیلی زود بعداز زیارت خانه دوست ،بچه هایش را تنها گذاشت .......
به یاد مادرم که دوست و همراه خوبی برای من بود، هم پدر بود هم مادر. وامیدوارم من هم دوست و همدم و همراه و مونس بدی نبوده باشم................
و به یاد همه دخترها و پسرها و زنان و مردانی که امروز برای دادن هدیه و تبریک و تشکر سردر گم اند و پریشان.............
سالهای 52-51 بود من محصل بودم .
کتاب خوب، ارزش زیادی داشت.
یادمه برای اینکه یک کتاب فیزیک خوب از معلمم بگیرم ،چه کارهایی که نکردم .....
من عاشق فیزیک بودم (چیزی که ژنیتیکی به بچه هایم هم رسیده ) امابه جرم دختر بودن و نبود رشته ریاضی در تنها دبیرستان دخترانه شهر اقامتم، ، نتوانستم در این رشته ، تحصیل کنم.
این هم یکی از محرومیتهایی بود که به جرم جنسیت باید تحمل میکردیم و حالا هم به نوعی دیگر تحمل می کنند.
هر چند دخترها با پشتکار و انگیزه بالای خود در بسیاری از مواقع مشکلات را بخوبی جبران میکنند .
من هم مجبور شدم روزانه رشته تجربی بخوانم و غیر رسمی رشته ریاضی را هم ادامه دهم ............
بگذریم.....
داشتم از کتاب خوب می نوشتم .به سختی می توانستیم کتاب خوب برا خواندن گیر بیاوریم .و اگر هم پیدا می کردیم به مشکل جایی برای خواندنش می یافتیم .
دوستی متدین و اهل مطالعه از این علاقه من مطلع شده بود . یک روز دیدم کتابی بصورت پلی کپی برایم آورد و شفارش کرد کسی از این ارتباط اطلاع پیدا نکند.
کتاب نوشته علی شریعتی بود . بنام « فاطمه فاطمه است »
از خواندنش بسیار لذت بردم و معتاد کتابهای شریعتی شدم.زیبا و مظلوم می نوشت و هنوز هم مظلوم است ...؟
یادش بخیر و روحش شاد
حداد عادل ریاست مجلس سابق:
« مجلس هفتم مجلسی دوستانه بود و دارای موج بود اما طوفان شدیدی نداشت.» !
انسان وقتی این کلمات را می شنود ،می اندیشد :چه نمایندگان محجوبی در مجلس هفتم بودند . نمایندگانی که برای جلوگیری از تلاطم مجلس، موج شکن ساختند تا طوفانی در آن اتفاق نیفتاد .
اما وقتی زندگی مردم ،مشکلات معیشتی آنان ،دغدغه های فرهنگی جامعه ، جایگاه بین المللی کشور ، سردرگمی جوانان، شرمندگی مردان، اضطراب زنان ، بی هویتی دختران ، بی انگیزگی معلمین و اساتید ، بی علاقه گی محصلین و دانشجویان ،عدم امنیت مدیران ،فریاد اقتصادانان ،دلسردی سیاست بازان ،کم کاری تشکلها ،پاس خوری مراجعین به ادارات ،صف های طولانی نان ،ازدحام دادگاه ها،آمار طلاق ،و.....و.......و را می بیند ،پی می برد که این محجوبی نمایندگان مجلس هفتم و تعامل بیمارگونه آنان با دولت ، طوفان را به جامعه منتقل کرده است .
رفتار دوستانه بین مردم از هر گروه و دسته و قشری بسیار ارزشمند است ، اما اگر این رفتار فقط برای حفظ آرامش شخصی ،خوش بودن دوره ای ، وفراموشکاری وظایف باشد، بخصوص برای کسانی که با حرفها و تبلیغات گسترده رأی اعتماد مردم را گرفته و عهد و پیمان بسته اند که به نمایندگی از طرف آنان ،در جهت بهبود شرایط زیستی و اعتلا جامعه و توسعه پایدار کشور و رونق اقتصادی طوفان به پا کنند ، نه تنها ارزشمند نیست ،بلکه انسان را یاد بی وفایی به عهد و پیمان ، و خدای نکرده خیانت در امانت می اندازد.
امیدواریم مجلس هشتم با ترکیب جدید و حضور کارشناسان خبره ،دقت بیشتری در امانتداری و حفظ اعتماد عمومی و جایگاه ارزشمند مجلس داشته و هر آنقدر که لازم است برای حفظ شأن کشور و تداوم شعارهای انقلای و امام و پاسداری از خون شهدا فریاد زده و خواب آرام خفتگان را متلاطم نموده و آرامش را به مردم و جامعه بر گردانند.
ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس
چه سفرها كرده ایم........
چه سفرها كرده ایم.........
ما برای بوسیدن خاك سر قله ها
چه خطرها كرده ایم..........
چه خطرها كرده ایم.........
ما برای آنكه ایران گوهری تابان شود
خون دلها خورده ایم
خون دلها خورده ایم
ما برای آنكه ایران خانه خوبان شود
رنج دوران برده ایم
رنج دوران برده ایم
ما برای بوئیدن بوی گل نسترن
چه سفرها كرده ایم............
چه سفرها كرده ایم.............
ما برای نوشیدن شورابه های كویر
چه خطرها كرده ایم............
چه خطرها كرده ایم...........
ما برای خواندن این قصه عشق به خاك
خون دلها خورده ایم
خون دلها خورده ایم
ما برای جاودانه ماندن این عشق پاك
رنج دوران برده ایم
رنج دوران برده ایم
نادر ابراهیمی
یادش گرامی باد
یادمه .......
نیمه خرداد 68 بود مطب بودم
زیاد سرحال نبودم .غباری روی دلم سنگینی میکرد . امام بیمار بود....
رادیوی کوچکی در مطب داشتیم که همیشه روشن بود.
رادیو صدای لرزان آقای حیاتی را پخش کرد: انا لله و انا علیه راجعون..........
چیزی توی دلم پاره شد ؟
مرگ حق است و مرحله ای از مراحل زندگی .
همه می میرن چه امام ،چه پیغمبر، و چه رهبر
اما حضور امام در این زمان برای دوام و بقای انقلاب به نظر حیاتی بود.
چهره امام ، صدایش ، طنین جملاتش ،استقامتش،نگرش مترقی و نو و بی بدیلش ، هنوز بشدت نیاز بود.
اما رفت ...........چون وارسته بود و از بندگان امین خدا ،و نباید آسیب می دید.
در سالروز وفات امام همه درد مشترکی داریم.
اما............
دوشنبه 6 خرداد
.......از سوراخ سوزن کوه هم رد می شود ، اما بحث این است که آیا این کار توجیه اقتصادی دارد ؟ یا اصولاً مفید است یا نه ...!
( محمد رضا باهنر نایب رئیس اول مجلس هفتم)
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا ؟................................
یادم آمد:
اولین دیدار مردمی منتخبین شورای اول ، قبل از شروع بکار رسمی در یکی از مساجد شهرمان برگزار شد . همه اعضای شورا بودند .یکی از نمایندگان مجلس هم حضور داشتند.
بر حسب احترام پیش کسوتی، اول آن نماینده محترم برای مردم سخنرانی کردند. نزدیک انتخابات دوره ششم مجلس بود. ایشان ،که اتفاقاً ازنمایندگان خوب مردم بودند و من همیشه به ایشان احترام خاصی قائلم ، از ابتدای صحبتهایشان شروع به انتقاد از استاندار و فرماندار و وزرا و عدم وجود برنامه منسجم دولت ،و ......و.......کردند . صحبتهایشان بسیار طولانی شد .
هرچند این جلسه برای آشنایی مردم با منتخبین خود در شورا بود ، اما صحبتهای ایشان بیشتر از 70% وقت جلسه را گرفت . حرفهای بسیار شیرین و خوب و دلچسبی بود .مردم احساس میکردند حرفهای خودشان را از زبان دیگری می شنود .اما نمی دانم در درونشان به چه چیز می اندیشیدند ؟ ولی میشد حدس زد !..............
بعد از ایشان ، ریئس محترم شورا (خدا بیامرزدشان ) صحبت کردند و بعد هم نمی دانم به صرف اینکه تنها زن عضو شورا بودم و یا بخاطر اینکه منتخب اول مردم بودم؟ از من خواستند که چند دقیقه ای صحبت کنم .
من هم ضمن تشکر از حسن اعتماد مردم و تعارفات معمول،ابتدا از نمایند محترم سئوال کردم ؟برادر عزیز من و این مردم چه کنیم ؟ اگر شما با ابزار قانون گذاری و نظارتی ارزشمندی که در اختیار داشتید و دارید ، و ما با انتخاب خودمان آنرا به شما واگذار کردیم ،نتوانستید و یا نخواستید به اصلاح امور بپردازید ما مردم چه کنیم ؟چرا اینقدر دیر هنگام به تشخیص رسیدید که فرصت درمانی باقی نمانده ؟و......؟
البته ایشان بسیار عصبانی شدند، بنده را به تجربگی در نمایندگی مردم متهم کردند........
بگذریم........
اما من فکر میکنم........
یادمه.....
روز آخر ثبت نام دوره اول شوراها بود ،بیمارستان شفا شیفت بودم ،ساعت 11 صبح بود .
از حدود 3 ماه پیش در خصوص وظایف شوراها و نقش آنها در بهبود مدیریت شهری و جایگاه و تجربه شوراهای محلی در سایر کشورها مطالعه کرده بودم ، اما هنوز قانع نشده بودم که:
آیا برای حضور در این صحنه داوطلب شوم یا نه ؟
آیا توان کشیدن این بار سنگین را خواهم داشت یا نه ؟
آیا مردم مرا می شناسند و به من رأی خواهند داد یا نه ؟
آیا تکلیف شغلی که بسیار دوستش دارم چه خواهد شد ؟
آیا چقدر باید هزینه مالی کنم ؟
و هزینه های اعتباری و حیثیتی چقدر خواهند بود؟
و هزاران سئوال دیگر...............
که نگذاشته بودند ،برم فرمانداری، و ثبت نام کنم .
دوستی که خودش هم برای حضور در این صحنه آماده شده بود به سراغم آمد. ( از نظر تفکر سیاسی همفکر نبودیم و ایشان الان از صاحب منصبان استان می باشندومن همیشه احترام خاصی بایشان قایلم. )
سئوال کرد : ثبت نام کردی ؟
گفتم : هنوز قانع نشدم !
اصرار کردند! امروز آخرین مهلت است
برای فکر کردن دیر شده .
ثبت نام کن .
اگر پشیمان شدی فردا انصراف بده .
رفتم.
با یک عکس فوری رفتم .
یا علی گفتم و ثبت نام کردم .
به همین سادگی .......
خدایا..........
مردم ، جوانان، زنان ، کودکان ،آشنا و غریبه چه تلاشی کردند .
در اکثر نقاط شهر برایم ستاد زده بودند ستادهای مردمی . تا پایان انتخابات هم بسیاری از ستاد ها نرفته بودم .
فقط نصف هزینه چاپ بروشورها و پوسترها هزینه ام شد.
خدا را شاهد می گیرم ، همه عین واقعیت هستند .
نمی خواهم از خودم تعریف کنم.
چون به راستی منت دار مردم بودم و هستم.
من در خودم لیاقت این همه محبت و اعتماد را سراغ نداشتم .
قصدم از بیان این واقعیت رسیدن به دلیل دلتنگیم است....................
انتخاباتی با اون شور و هیجان و اعتقاد و ایمان و کمک مردمی و هدایت و حمایت پروردگار و اون نتیجه عال و باور نکردنی حداقل برای خودم .
با این هزینه کم و اعتبار بالا.
و مقایسه می کنم ..................
از4 سال پیشتر مهمانی می دهند.
در مراسم عزا و عروسی مردم پوستر پخش میکنند .
در نمازهای جمعه و اعیاد مذهبی صف اول می نشینند .
به مدارس می روند .
پفک پخش می کنند .
گوشت و روغن توزیع می کنند.
هزینه های تبلیغاتی سرسام آور دارند .
گاهی هزینه ها میلیونها تومان است .
و چه افسوس که همین ها نتیجه می دهند!
چرا ؟
چگونه جبران خواهد شد ؟
مگر نه اینکه در تفکر اعتقادی ما رسیدن به قدرت وسیله ای است برای نزدیک شدن به هدف؟
که آنهم قطعاً چیزی فراتر از خدمت در جهت رفاه و آسایش و نشاط و آرامش مردم نباید باشد؟
بنابر این هر قدرتی مسئولیتی است سخت و طاقت فرسا که آرامش و امنیت و آسایش را از خود و خانواده سلب می کند !
پس چرا چنین آلوده و سئوال بر انگیز ؟
برای چه ؟
چرا به هر قیمتی ؟
حتی به قیمت تهمت زدن به دیگران ؟
و چرا این ها نتیجه می دهند؟.........
من فکر می کنم ....................
ادامه مطلب
آیا می دانید؟
1- 80% بیماران مبتلا به 20% بیماریها می شوند ؟
2- 80% تصادفات مربوط به 20% جرائم رانندگی است ؟
3- 80% سود شما مربوط به 20% از محصولات و خدمات شماست ؟
4- 80% شاخص سهام در بورس مربوط به 20% شرکتهاست ؟
5- 80% مشکلات پرسنلی سازمان شما مربوط به 20% از پرسنل شماست ؟
6- و بالاخره اینکه 80% موفقیت شما مربوط به 20% از فعالیت شماست ؟ !
پس .....وقتی می خواهید کاری را شروع کنید ، از خود بپرسید :
آیا این کار از اون 20% کارهای مهم است که باید انجام دهم ،یا 80% کم اهمیت؟
سپس شروع بکار کنید .
زیرا :
تنها هوشمندانه کار کردن کافی نیست ، بلکه هوشمندانه روی چیزهای درست و مهم تمرکز کردن درست است .
روز معلم است ،دریغا که جان نثار
جای سپاس ،کرده کنون نظم برقرار!
آیا معلمی که بود دست او ،تهی
قادر بود به پرورش ، در شاهوار؟
آیا معلمی که ندارد ،پناه امن
باشد که به کار خویش ،توانمند و پایدار؟
یا آن معلمی که بر او عرصه گشته ،تنگ
در حیطه تلاش و عمل ، دارد اقتدار ؟
باید عمل نمود ، بجان شما پر است
گوش معلمین و اساتید ، از شعار.......
12 اردیبهشت روز معلم بر تمامی معلمین و اساتید گرامی مبارک باد
اول ما مه، 11 اردیبهشت روز جهانی کارگر،بر کارگران زحمتکش ایران و جهان بخصوص زنان کارگر مبارک باد .
دستانشان پر توان
دلهایشان امیدوار
تن هایشان سالم
سفره شان رنگین
و امنیت شان برقرار باد.....
سیاست در معنی لغوی آن یعنی تدبیر و در مفهوم علمی آن یعنی عمل اخذ تصمیم و اجرای آن برای کل جامعه.
شخصیت انسانها بر اساس یادگیریهای آنها از آغاز زندگی ،بخصوص دوران نوجوانی و جوانی شکل گرفته و تکامل می یابد وافکار و گفتار و رفتار انسانها ،آینه شخصیت وجودی آنهاست که البته گاهی هم غبار و زنگار می گیرد و تشخیص آن دشوار می شود.
انسانهایی که از نوجوانی به آفرینش و سرگذشت انسانها توجه داشته ،خلق را بشناسند ،برای رسیدن به کمال انسانی تلاش می کنند .
در راه سعادت بشر قدم می زنند و سعادت و رفاه و آرامش و آسایش خود را زیر سایه سعادت و رفاه و آرامش و آسایش جمع می بینند و تمام برنامه ریزی حیات خود را ،چه در زندگی شخصی و چه در تلاش اجتماعی در جمع تعریف می کنند.
چنین انسانهایی به سرنوشت کشورشان حساسند .مسائل جهانی را پیگیری میکنند.حفظ تمامیت ارضی وطنشان برایشان حیاتی است.از استعمار و استثمار بیزارند.آزاده اند و آزادی را دوست دارند.شهروندند نه همشهری!
و در این ارتباط بسیار هزینه پرداخت می کنند .آرامش ندارند ، چون دنیا نا آرام است . پرکارند ،چون می دانندکارهای زیادی بر جا مانده .
قانونمدارند و در هر بازی وارد شوند سعی می کنند قوائد بازی را رعایت کنندو همواره خداوند را ناظر بر رفتار و افکار خود می دانند .
و متأسفانه در دنیای کنونی ما بسیار تنهایند......
آیا این انسانها شباهتی به سیاستمدارن امروزی دارند ؟ سیاستمدارانی که سیاست را بازیچه کرده اند و حیثیت انسانها را دست آویز قدرت سیاسی خود .
سیاستمدارانی که برای رسیدن به قدرت نه تنها قواعد بازی را رعایت نمی کنند بلکه قواعد جدید ! ابداع می کنند.
سیاستمدارنی که با مچ گیریهای ناجوانمردانه و نابخردانه ریسک پذیری را از انسانها می گیرند و آنان را منفعل و گوشه نشین می کنند .
انسان سیاستمدار هرگز بازنشسته نمی شود . اما زمانی که سیاست باز نشسته شده باشد ناچار است وارد بازی نشود .
و این یعنی ........................
حسرت نبرم به خواب آن مرداب
کآرام ، درون دشت خفته است !
دریایم و نیست باکم از طوفان
دریا ، همه عمر ، خوابش آشفته است
نام و جام خلیج فارس میراث گرانبهایی است که از میان طوفان ، خون ، درد ، ایمان ، اقتدار ، ایثار و آزادی به ما رسیده است .
نمی توانیم ببخشیمش !؟.....
چون دیگر
.... هیــــــــچ ....
نخواهیم داشت.
من ایرانم که می مانم
و میمانم که ایرانم
چه
حود مهد دلیرانم....
چون من به نفس خویش انکار می کنم
بر فعل دیگران به چه انکار می کنم ؟
بلبل سماء بر گل بستان همی کند
من بر شقایق رخسار می کنم
هر جا که سرو قامتی و موی دلبریست
خود را بدان کمند گرفتار می کنم
گر تیغ بر کشند عزیزان به خون من
من همچنان تأمل دیدار می کنم
هیچم نماند در همه عالم باتفاق
الا سری که در قدم یار می کنم
آنکه خوانده ام ، همه از یاد من برفت
الا حدیث دوست که تکرار می کنم
چون دست قدرتم به تمنا نمی رسد
صبر از مراد نفس به ناچار می کنم
همسایه گو گواهی مستی و عاشقی
بر من مده ، که خویشتن اقرار می کنم
من بعد از این نه زهد فروشم ، نه معرفت
کان در ضمیر نیست که اظهار می کنم
جانست و از محبت جانان درغ نیست
اینم که می دهد ایثار می کنم
زنار اگر ببندی سعدی هزار بار
به زانکه خرقه بر زنار می کنم !
..............................
خدایش بیامرزد.......
خبر این بود:
زنی 24 ساله بنام« نجمه »و فرزند 4 ماهه اش بنام «پارسا» در منزل مسکونیشان به قتل رسیدندو
« محمد جواد» همسر زن به اتهام قتل دستگیر وبه قتل اعتراف کرد.
...................................................
او گفت :
چند ماه بود بیکار بودم ...
تحصیلاتم را هم نتوانستم تمام کنم ....
کارت معافیت از سربازی را نتوانستم بگیرم....
صاحبخانه جوابم کرده بود ....
نمی توانستم خانه دیگری پیدا کنم .....
کارم روزمزدبود....
در آمدم در مقابل خرجم هیچ بود.........
نگران بودم شغلم را از دست بدهم...
عصبی بودم ......
مسکن و خواب آور می خوردم .....
.................................................
ساعت 4 صبح بیدار شدم .......
بی هدف و بی انگیزه قبلی به آشپزخانه رفتم ....
بزرگترین چاقوی موجود را برداشتم .....
دستکش زمستانی سیاه دستم کردم....
کنار رختخواب نجمه رفتم.....
هیچ درکی نداشتم....
فقط می خواستم او را بکشم....
نگاهش کردم ......
اولین ضربه را زدم ......
بیدار شد.....
وحشت زده فریاد زد ......
امانش ندام ......
نمی دانم چند ضربه زدم؟ ......
...............................................
پارسا از صدای التماس بی رمق مادرش بیدار شد......
گریه کرد ......
نمی دانستم چه کنم......
گردن کوچلوی پارسا را هم بریدم .......
.................................................
و در کمتر از 2 دقیقه عروسم و پسرم را سلاخی کردم........
...................................................
تصور کنید :
روزی را که « محمد جواد »شیک و اطو کشیده وشاید با نشاط ! با شیرینی و گل همراه پدر و مادر آرزوبدلش به خواستگاری« نجمه » رفته بود . دل تو دلش نبود .
................................................
با خودش گفت :
من دارم داماد می شم.....
من دارم مرد می شم.....
من دارم مستقل می شم ...
من دارم مسئولیت می پذیرم .....
من دارم صاحب خانه می شم.......
باید شغل خوب پیدا کنم .....
باید درآمد مناسب داشته باشم ....
باید برای خانواده ام، امنیت فراهم کنم....
باید سلامتی و نشاط را به خانواده ام هدیه کنم .....
..................................................
زیر چشمی به عروسش نگاه کرد .....
زیبا بود و نجیب......
بنظر می آمد همراه خوبی پیدا کرده !......
.................................................
من بابا خواهم شد !.....
با پسرم کشتی می گیرم....
میذارم منو زمین بزنه و احساس کنه خیلی قویه!......
شاید هم سه تایی باهم کشتی گرفتیم ،تاپسرم بدونه من تنها نیستم ......
وای.... روزی که من اونو داماد کنم چه حالی خواهم داشت ؟.....
دنیا برام کوچک خواهد بود! .......
.................................................
و حالا در گوشه زندان تک و تنها ،بی نجمه و پارسا ،کوچک شده ...خیلی کوچک...خیلی خیلی کوچک.....
و با خودش انسانیت ،عدالت ،مدیریت ،سلامت ،رفاه ، امنیت ،شرافت ونشاط را هم کوچک کرده .... خیلی کوچک...خیلی خیلی کوچک.....
ادمه مطلب........
سال 86 با همه دلتنگیها و دلخوشی ها سپری شد
سال 87 در میان هیاهوی سفرهای نوروزی ، نتایج عجیب و قابل انتظار انتخابات مجلس ،تورم بی سابقه ، و اخبار خوب و بد داخلی و جهانی آغاز شد .
سال 87 هم به پایان خواهد رسید ! ........
و در این میان آنچه که هرگز به پایان نخواهد رسید ، نمود عملکردهای ما در میان مردم ، افتخار و شرمندگیهای آن در پیش وجدان خودمان و ثبت آن در نزد پروردگار است .
بهار با طراوت و زیباییش کدورتها و ناپاکیها را می شوید و پاک و زیبا می کند .......اما .........حیف که انسانها کمتر از طبیعت درس می گیرند .و اصولاً یادگیری و عبرت آموزی انسانها ضعیف است. و بارها و بارها آزمون و خطا را تکرار می کنند .
تاریخ سالهای اخیر برای ما تاریخ سازان این قرن روزهای بیاد ماندی و بیان کردنی و افتخار آمیزی داشت.اما تردید دارم با ادامه روند کنونی برای تاریخ سازان فعلی و آینده نیز به همین صورت بماند !......
در کشور ما نیاز به باز سازی فرهنگی و اخلاقی بسیار محسوس است . دروغ ، ظاهرسازی ، عوام فریبی از بدیهیات زمانه شده است و کودکان و جوانان نیز که یادگیری سریعی دارند، هر انچه را میتراود جذب می کنند .
ارجحیت منافع شخصی و گروهی بر هر منفعت دیگر ،تا بدانجا پیش رفته که ، حتی منافع .....نیز از این قاعده مستثنی نیست . پس چگونه می توان انتظار رعایت قانون ، حقوق دیگران ، و اندیشیدن در خصوص مصالح عمومی را از جوان نیازمند الگو پذیر داشت ؟
اما همواره امید آخرین داشته انسان است که از دست می دهدش ، پس باید امیدوار بود ، تلاش کرد ، و د